We reizen in 39 uur van Mexico naar Chiang Mai in Thailand met een tussenstop in Hong Kong. We hebben een paar uur in Hong Kong en besluiten de stad in te gaan. Na een leuk tram ritje komen we boven de stad met een geweldig uitzicht. Het is buiten erg koud, 15 graden, en dus genieten we met kop warme koffie van het uitzicht. Lunchen doen we bij een typisch Hong Kongs tentje met een echte local, een vriend van de broer van Fleur.

De stad Hong Kong

Na nog een vlucht komen we aan in Chiang Mai, Thailand. Het valt direct op dat de mensen hier nederiger zijn dan in Zuid Amerika, iedereen is zeer vriendelijk en bijna overdreven beleeft. Maarten heeft direct zin om de stad in te gaan en voornamelijk het echte Thaise eten te proberen. Na vijf minuten komen we bij een Thaise food court, er zijn 15 kleine tentjes en ze verkopen gemiddeld 48 verschillende gerechten. Maarten gaat voor de groene curry en komt tot de conclusie dat het de 39 uur reizen nu al waard is!

De eerste dagen lopen we als nieuwsgierige aapjes door deze nieuwe wereld. We bezoeken boeddhistische tempels, marktjes, veel eettentjes en koffietentjes. Hier in Thailand is duidelijk te zien dat de toeristen hier al jaren komen, de toerist wordt op zijn wenken bediend. Omdat zuid oost Azië goedkoop en relatief veilig is zie je hier ook veel meer jonge backpackers dan in Zuid Amerika, niet altijd helemaal ons ding, Maarten is tenslotte niet meer de jongste.

Echte Thaise monikken

We hebben gehoord dat je in Noord Thailand mooie tochten kunt maken op een tweewieler en na wat uitzoeken besluiten we voor een week een scooter te huren en de Mae Hong Son loop te rijden. Een uitstekend idee! Het is even lastig de stad uit te komen maar na een uurtje omrijden zijn we de stad uit en is de weg een stuk rustiger. Dag 2 tot 6 zijn ontzettend mooi, het is een schitterend groen glooiend landschap, de wegen zijn perfect voor een scooter en na elke 30 kilometer zit er wel een hip koffietentje met lekkere en goedkope ijskoffie. Maarten kan er maar niet bijkomen hoe er in een klein gehucht in een houten cafeetje een duur espresso apparaat kan staan, maar de koffie is goed. Na 9 maanden op een motor is een scooter wel even iets anders, het is eigenlijk wel erg leuk en makkelijk zo zonder schakelen, kunnen drinken tijdens het rijden en zelfs filmen is mogelijk.

Het is leuker dan Maarten kijkt

Onderweg bezoeken we nog een vrij lelijke tempel met een prachtig uitzicht, een grot met een soort van ijskristallen en verblijven een dagje in Pai. Maar het mooiste blijft toch het rijden door het mooie Thailand!

Na dit mooie avontuur blijven we nog even in Chiang Mai. We bezoeken twee markten maar, waarschijnlijk door Chinees Nieuwjaar, is het belachelijk druk met voornamelijk Chinezen. En Chinezen reizen voornamelijk in groepen en hechten geen waarde aan personal space, iets dat bij vlagen ontzettend irritant kan zijn. Wat veel leuker is is de Thaise kookcursus die we een middagje volgen.

Ook het eigen gemaakte eten is héérlijk

Via Chiang Rai gaan we richting Laos, een land waar we weinig vanaf weten. De grensovergang is makkelijk en voor we het weten zijn we in Laos. We varen vanaf de grens met Thailand in 2 dagen de Mekong rivier af richting Luang Prabang. We besluiten s’ochtends kaartjes te kopen voor de boot en als we aankomen is de boot nog leeg en zijn we positief gestemd. Helaas blijkt dat de stoelen genummerd zijn en wij achteraan zitten dichtbij de luidruchtige motor. Het is geen plezante dag, het duurt eindeloos, we zitten aan het gangpad en kunnen amper naar buiten kijken en de boot zit stampensvol. We zijn blij als we s’avonds aankomen en neerploffen op bed. De volgende dag rijden we vroeg naar de boot en het blijken nu twee andere boten te zijn. Er is meer ruimte op de boot en we kunnen ook veel meer genieten van de prachtige omgeving, zo wordt het boottochtje toch nog leuk.

Als we aankomen bij Luang Prabang worden we een paar kilometer buiten de stad afgezet. Er staan tuktuks klaar om ons voor een véél te hoge prijs naar het centrum te brengen, niet eens naar ons hotel. Dit blijkt een terugkerend fenomeen te worden in Laos, elke keer heb je weer het idee dat je wordt afgezet. Luang Prabang zou het mooiste stadje van Laos moeten zijn maar kan ons niet overtuigen. De Franse bakkerijtjes en restaurantjes zijn wel lekker maar bijzonder duur. Daarnaast is het erg toeristisch en verdraaid warm.

We reizen verder richting het zuiden naar Vang Vieng, het dorp dat bekend staat om het levensgevaarlijke tubing, in de hoogtijdagen overleden er meerdere dronken jongeren in de rivier per jaar. Wij gaan niet tuben maar maken wel een mooi ritje op kleine motortjes. Het is een onwijs mooi gebied en onderweg kun je van alles doen. De eerste stop is een mooi uitkijkpunt, we wandelen rustig naar boven als we een bordje met 100 meter zien. Het gaat steil omhoog en duurt ook even voor we bij het volgende bordje komen: 200 meter..? Huh?! Volgende bordje .. 300 meter. Gelukkig hebben niet zo’n kater als de Engelse meiden die tegelijk met ons naar boven lopen. Na een uurtje zweten zijn we boven.

De volgende dag doen we een tour met verschillende activiteiten: iets in een grot, ziplinen en kajakken. En altijd als wij een water activiteit ondernemen is het slecht weer, het is koud en het regent. We moeten het koude water in om op een band de grot in te gaan, het valt wat tegen. Het ziplinen daarentegen valt niet tegen. We krijgen géén aanwijzingen, gewoon vastklikken en de afgrond inspringen. Het is erg spannend maar het zoeven door deze geweldige omgeving is een mooie ervaring.

Het uitzicht is fantastisch

Het kajakken is ook mooi. We komen onderweg nog tubers tegen, dronken jongeren in een binnenband die de rivier afzakken en onderweg veel drinken. We zitten in een groepje met 2 Engelsen en een Ierse en het is erg gezellig. Het blijkt maar weer eens dat we meer klikken met Britten dan met vele andere nationaliteiten (zoals Amerikanen en Chinezen).

Na de mooie omgeving van Vang Vieng gaan we via de hoofdstad Vientiane naar het dorpje Thakhek. Van andere reizigers hebben we de tip gekregen dat hier ook een mooie scooter tocht te maken is. We huren twee mooie scooters en gaan er vier dagen mee op pad. Na een paar minuten rijden hebben we de eerste bekeuring van de reis binnen. We zijn ons internationaal rijbewijs kwijt geraakt ergens in Zuid Amerika en die is hier verplicht. De boete is slechts 5€ maar het is geen lekker begin. De eerste dag is mooi maar nog niet spetterend, we zijn ondertussen wel wat verwend waarschijnlijk. S’avonds bij de barbecue raken we aan de praat met een gezellig ander stel dat dezelfde tocht aan het maken is, het zijn weer Britten en ze komen van Isle of Man.

Een heerlijke plek ergens in Laos

De volgende drie dagen rijden we door het mooie Karst gebergte met hoge kliffen en mooie vergezichten. Het valt ook hier op dat het Laos een stuk minder ontwikkeld is dan Thailand, zo is het verdraaid lastig om een goede ijs cappuccino te vinden.

De laatste dag in Laos racen we met de scooters naar het verhuurbedrijf om op tijd de bus te kunnen pakken naar de grens met Thailand. De vriendelijke meneer van de scooters brengt ons naar het busstation en we geven hem als bedankje onze zgan helmen, hij lijkt wat verbaasd. Om Laos uit te komen moeten we nog wat geld neertellen om onduidelijke redenen, typisch. We willen de trein pakken naar Bangkok, Maarten is fan van treinen, maar om logistieke redenen is het makkelijker om een directe luxe bus te nemen. Na een ietwat saaie 12 uur komen we aan in het chaotische Bangkok. We verblijven er een paar dagen en proberen wat aan sightseeing te doen. Helaas laten de hitte en de enorme groepen Chinese toeristen dat nauwelijks toe.

Een warme dag in Bangkok waarbij alle ramen van de bus duidelijk open staan

Thailand heeft ons positief verrast, het is een totaal andere ervaring dan Zuid Amerika en zeker een land om naar terug te komen.

Advertenties