Na 5 maanden keren wij weer terug naar Chili met de droge Atacama woestijn in het vooruitzicht. We verwachten vanaf de grens Argentinië/Chile twee makkelijke uurtjes naar beneden rijden, maar dit blijkt natuurlijk niet zo te zijn. We rijden steeds hoger en hoger, de wind waait steeds harder en harder en de temperatuur daalt tot het vriespunt. Het landschap is weer schitterend en we zijn omgeven door sneeuw, maar als je handen bevroren zijn is het lastig om er van te genieten. We pauzeren op een mooie plek om warme koffie te maken en kijken eens hoe hoog we eigenlijk zijn: 4758 meter hoog! Dat verklaart waarom wij ons zo futloos voelen. Vanaf hier is het écht alleen nog naar beneden en rijden we langs mooie vulkanen langzaam de vallei in van San Pedro de Atacama. De Atacama woestijn is de droogste woestijn op aarde en ligt ver weg van grote steden, dit maakt het dan ook een uitstekende plek om het heelal in te turen. We doen op reis niet veel excursies maar omdat we geen telescopen op de motor kunnen vervoeren boeken we hier wel een excursie. We krijgen een prima sterren workshop en kijken vervolgens door 4 telescopen de ruimte in. Vooral Saturnus zo helder voorbij zien vliegen is geweldig!

10 seconden stilstaan geeft warrige blikken maar ook de Melkweg

De Atacama woestijn is prachtig en na al dat motor gedoe gaan we het eens verkennen op de fiets. Het wordt al snel duidelijk dat onze conditie waardeloos is en onze billen niet gewend zijn aan een fietszadel. Volgens de verhuurder is het een makkelijk ritje zonder heuvels, helaas gaat de weg flink omhoog en bestaat voornamelijk uit keien en zand. Als wij weer terug fietsen richting het dorp stroomt het vol met toeristenbusjes om de zonsondergang te zien.

Valle de la Luna heeft een echt maanlandschap

We doen ook nog een dagtripje op de motor naar de zoutmeren op de Salar de Atacama. Wanneer het windstil is weerspiegelen de vulkanen in het water, wij hebben een beetje geluk met het weer. Als we er aankomen zijn we ongeveer de enigen, maar ook hier komen de tourbusjes tegen zonsondergang in kollones naartoe.

San Pedro de Atacama is een populair toeristisch dorpje en ligt duidelijk op de Zuid Amerikaanse Gringo trail. We zien na lange tijd weer andere reizigers, voornamelijk backpackers, wat erg gezellig is na lange tijd zonder andere reizigers. Vanaf San Pedro willen we het Noorden van Chili nog bezoeken. We komen er al snel achter dat de echte woestijn nog voor ons ligt, het noorden is een droge kale boel zonder indrukwekkende natuur. Het rijden door deze woestenij is dan ook geen pretje. We besluiten dan ook de koers iets te wijzigen en via de kust richting Iquique te gaan. Bij de kust denk je dat het wel groener zal worden maar er is geen boom of struik te bekennen langs 200km kust. Wel zijn er een hele hoop vogels te spotten en is de kust bij vlagen wel imposant.

Pelikanen poepen alle rotsen onder!

De stad Iquique is ook niet zo interessant, Maarten was nog van plan te surfen maar helaas heeft hij nog last van zijn schouder en komt de thermometer niet boven de 16 graden. Na een minder geslaagd tripje naar het noorden van Chili zetten we koers naar Bolivia door 400km terug te rijden via de woestijn. Onderweg komen we nog langs een verlaten mijndorp, Humberstone, welke is omgetoverd tot toeristenattractie. Het is nog winter maar de zon schijnt hard en de temperatuur is 35 graden, Fleur bekijkt alles vanuit de schaduw.

Opeens weet je het, je wordt conducteur.

De laatste dag in Chili rijden we vanuit Calama naar de grens met Bolivia. Het is 200km met nauwelijks verkeer en des te meer vicuñas (broertje van de lama), flamengo’s, zoutmeren en vulkanen (actief!), een schitterende afsluiter van Chili.

Flamingo’s én vicuña’s

De Chileense douanier vraagt ons nog naar onze plannen, onze Chileense motoren moeten officieel binnen 90 dagen terug zijn in Chili, we vertellen dat we snel weer terug zullen keren. Hij gelooft er weinig van maar 10 minuten later rijden we wat oververhit door het niemandsland richting Bolivia.

Luie toeristen komen in hordes met busjes de zonsondergang bekijken
Ook hier werd een blik toeristen opengetrokken..

Maarten is niet van de selfies
Meest bekende Chileense voetballer Sanchez heeft zijn eigen pleintje in zijn geboortestad.
Een mooi theater in het verlaten mijnstadje
Fleur houdt het voor gezien in de woestijn.
Een mooie oase in een canyon midden in de woestijn
Schilderachtige taferelen
Mooi plekje voor een pauze
Advertenties