We verruilen het mooie Brazilië voor het nietige Paraguay. Altijd spannend en leuk om een nieuw land te ontdekken. Paraguay, het land dat bekend staat om zijn .. tja .. wij weten eigenlijk niets van dit land. Het blijkt het minst bezochte land te zijn van Zuid Amerika, hoewel Venezuela op het moment ook weinig bezoekers trekt. Waar wij Paraguay ingaan is direct het meest bezochte deel, namelijk Ciudad del Este, ook wel de Shopping Mall van Paraguay. Deze afgrijselijk stad trekt duizenden Brazilianen, en ook toeristen vanuit Iguazú, die hier in de vele shopping malls spullen kopen, het is hier een stuk goedkoper dan in de omringende landen. Wij pikken ook nog eens de slechtste dag uit om de grens over te gaan, zaterdag. Al ver voor de grens staan we in de file, voornamelijk taxi’s uit Paraguay, het is 30 graden dus dat is zweten. Er lopen ook hordes mensen de grens over, Brazilianen mogen gewoon doorlopen. Wij moeten eerst onze motoren uitschrijven in Brazilië en onze paspoorten laten stempelen. Vervolgens rijden we de chaotische brug over waar we samen met 100 motor taxi’s tussen de auto’s door slalommen, nog wat meer zweten dus. Aan de Paraguayaanse kant gaan we op zoek naar een tijdelijk import document, we worden van het kastje naar de muur gestuurd maar uiteindelijk lukt het allemaal. We waren blij om weer Spaans te kunnen spreken maar het Paraguayaans Spaans verstaan lukt nog niet. Naast Spaans spreekt 95% van de bevolking ook Gaurani, de taal van de oorspronkelijke bewoners van Paraguay, dit zorgt voor het lastige Spaanse accent. Wij begeven ons een klein uurtje tussen al het shopping geweld voor de nodige technische vervangingen, na bijna een half jaar begint het één en ander uit elkaar te vallen. Het is er verschrikkelijk, het lijkt op de drie doldwaze dagen en het prijzen circus gecombineerd. We verlaten deze verschrikking en gaan richting de Itaipú Dam. Deze op één na grootste dan ter wereld genereert de energie voor 75% van Paraguay en 15% van Brazilië. We krijgen een film te zien en doen een gratis bustocht over de dam, erg imposant!

Tot hier wisten we wat we gingen doen, maar nu .. We besluiten om richting het zuiden te rijden, om zo een kort ommetje door Paraguay te doen. Erg mooi is het nog niet, we zijn wat verwend door Brazilië, maar wel gemoedelijk. Het landschap typeert zich als zeer licht glooiend met veel soja en andere landbouw. Die avond krijgen we een warm welkom in een klein lokaal hotelletje. De zoon van de eigenaar spreekt Engels en wil dat heel graag oefenen, soms moet hij wel aan zijn kleine zusje Alva een vertaling vragen. Hij heet Armando, studeert landbouw techniek en wil graag in het buitenland studeren. Armando vraagt waar wij op de wereld zijn geweest, Maarten begint met opscheppen en na een land of 35 vragen we waar hij is geweest: een paar uur in Brazilië met zijn neef. Oeps. Na een rondleiding door de keuken krijgen we ook nog een bord avondeten van Armando, wat een gastvrijheid. De volgende halte is één van de beroemdste bezienswaardigheden van Paraguay: de jezuïeten missie in Trinidad. Lang geleden kwamen Spaanse priesters naar Paraguay om het Christelijk geloof aan de Guaraní’s te verkondigen. Wat rest zijn een aantal toeristenpleisters:

Na dit hoogtepuntje rijden we door naar Encarnación, de carnaval hoofdstad van Paraguay. Maar nu valt er weinig te beleven. Het hostel is wat ongezellig, het weer is regenachtig en de stad is saai en stil: perfect om een paar dagen te chillen en het blog weer up-to-date te krijgen. We spreken nog kort met een Belgische jongen die een Vlaams friet restaurantje in de buurt is begonnen, maar als we op een regenachtige avond die Vlaamse frieten willen proberen is het er verlaten. Voor 3,5€ gaan we naar de nieuwe Transformers film, niet de moeite waard.

Drukte in de bioscoop
Sushi was daarentegen zeer de moeite waard.

Via de app IOverlander komen we uit op een hotel/camping met goede reviews. We worden door Gustavo hartelijk verwelkomd en hij schudt ons rijkelijk de hand, sterker nog hij schudt ons beiden zeker 15x de hand in de 2 dagen dat we er zijn. Fleur heeft helaas een keelontsteking te pakken en dus doen we het rustig aan: sauna’tje pakken, beetje tennissen en relaxen. Bij bijna alle activiteiten staat Gustavo klaar om een foto te schieten. Hij heeft onder meer een foto van Maarten alleen aan het ontbijt, bij de motor, in de keuken, bij het avondeten (pizza), het tennissen en met zijn kleinzoon Isaac die ook op 14 september jarig is!
We rijden door naar één van de weinige nationale parken van het land, we moeten Paraguay wel een kans geven. De weg er naartoe is prima totdat we op een zandweg terecht komen, ons minst favoriete ondergrond om op te rijden. Gelukkig zijn we nog voor het donker bij het park, het ziet er mooi en rustig uit en de parkwachter wijst ons de weg naar de camping. Helaas is het niet zo rustig als we hadden gehoopt. Er bivakkeert een bataljon padvinders, zeker 100 kinderen, die tot 10 uur s’avonds allerlei luidruchtige spelletjes doen. De volgende dag komt er ook nog een horde paardrijders bij om er te lunchen, lees vlees eten. Ondanks deze drukte doet Maarten een mooie wandeling door het bos en bezoekt het museum van de oudste ijzer fabriek van Zuid Amerika, er is weer eens niemand te bekennen.

Laatste stop in Paraguay is Asunción, de hoofdstad, we verwachten een gemoedelijk stadje. De aankomst is verschrikkelijk, de laatste 40 kilometer zijn druk, vies, héél druk, heel vies en verschrikkelijk druk en belachelijk vies. In Nederland worden de laatste jaren vieze voertuigen uit steden geweerd, hier lijkt het wel te worden aangemoedigd. In Asunción zelf is niet veel te bezichtigen of te doen, het is geen mooie stad. Het leukste wat we doen is naar de film, Planet of the Apes 3, maar ook die is geen uur in een hobbelende bus waard.

Paraguay heeft ons niet kunnen overtuigen om langer te blijven, ook raden we Paraguay niet aan om even op vakantie te gaan. Maar goed, we hebben een leuke 10 dagen gehad en lieve mensen ontmoet. Proxima parada, Argentina!

Advertenties