We zijn nog steeds in Brazilië, wat een fijn land! We laten de Braziliaanse kust voor wat het is en gaan vanaf Paraty landinwaarts de oude Estrada Real rijden. Dit een een weg aangelegd door de Portugezen in de 17e eeuw om het goud en de diamanten vanuit het binnenland te vervoeren naar de kust en vervolgens naar Portugal. De eerste dag hebben we geen bestemming, we rijden de route en zien wel waar we uit komen. Het begint met een stuk door het Atlantische regenwoud, het is er schitterend en doordat het een kleine weg is ook bijna geen verkeer. We rijden 40 km/uur en komen steeds hoger en hoger. Net voordat de mooie uitzichten zouden moeten verschijnen begint het flink af te koelen en slaat de mist toe, niets meer te zien. De weg naar beneden is heel anders, het mooie regenwoud heeft hier plaats moeten maken voor boerderijen, koeien en akkers. Het is nog steeds mooi maar ook zo jammer dat er hier van het regenwoud zo weinig over is. Die avond slapen we in Cachoeira Paulista, een nietszeggend dorpje langs de snelweg. We hebben zoals gewoonlijk bij een tankstation een goedkoop hotelletje geboekt. Daar aangekomen zijn de mensen weer super vriendelijk, ze vragen of we koffie willen en 10 minuten later zitten we aan de koffie met broodjes en lokale kaas. Het wordt door een familie gerund waarvan twee broers, rond de 30 jaar, een beetje Engels spreken. Hun moeder praat ook tegen ons in het Portugees, we verstaan er nog niet veel van. Één van de broers heeft een mooie Volkswagen Brasilia uit de jaren 70′ en vraagt of we een rondleiding door de stad willen, de stad waar van de naam niet kunnen herinneren maar we zeggen natuurlijk ja.

20170703231212_IMG_3499
Fleur zou soms de motor wel willen inruilen voor dit leuke autotje.

Wij stappen achterin en worden zo een uur de stad doorgereden. Onderweg stoppen we nog bij een grote evangelische kerk en rijden naar een mooi uitzichtspunt. Als hoogtepunt worden wij naar de christelijke tv zender ‘cancao nova’ gebracht, waar Pedro (een van de broers) ons met trots een rondleiding geeft. Als we weer terug zijn wordt ons gevraagd of we pizza willen eten, wederom een vraag waar we geen nee op ook kunnen zeggen. Na precies een uur wordt er op de deur geklopt en kunnen we aanschuiven voor pizza met de hele familie. We kletsen wat over de verschillen tussen Nederland en Brazilië en over onze reis. Uiteindelijk laten we ze ook nog typisch Hollandse muziek horen: André Hazes, 2 Unlimited, Acda en de Munnink, er wordt niet héél positief gereageerd. De volgende ochtend staat er ook een uitgebreid ontbijt speciaal voor ons klaar, wat een lieve mensen. Pedro vraagt ons nog of we een buffel boerderij willen bezoeken, hij gaat er zelf ook heen zegt ie en we spreken af bij het lokale treinstation. Pedro zien we daarna niet meer maar bij het treinstation ontmoeten we zijn vriendin, zij en haar broertje hebben wel tijd om ons rond te leiden. Na een pittig ritje op een onverharde weg komen we aan bij de boerderij en er staan inderdaad buffels in het veld. De twee zijn bekenden op de boerderij en laten ons de buffels zien, hoe ze er kaas maken en geven ons natuurlijk iets om te proeven! Een superleuk uitje van tweevriendelijke Brazilianen die we 3 uur ervoor nog niet kenden.

20170728_110404
Buffels zijn dus vet groot en cool!

We rijden verder op de Estrada Real richting Tirandentes. Het is grotendeels asfalt en af en toe stukken onverhard, deze zijn natuurlijk het mooist en lekker rustig. Het is een almaar glooiend landschap met soms stukken bos, mooie vergezichten, kleine stadjes, de staat Minais Gerais is erg mooi. Tirandentes is één van de goud dorpjes uit de 17e eeuw en heeft nog veel gebouwen van die tijd staan, zonder verwarming, isolatie of ramen. En Brazilianen hebben een aparte manier om met kou om te gaan, namelijk alles open laten staan en met de winterjas aan binnen te zitten of, zoals wij hebben gedaan, buiten bij het vuur. Ook ons hostel snapt niet dat het koud (10 graden) is en laat bij het ontbijt alle ramen en deuren open.

20170731_221839
Leuk oud dorpje in een prachtige omgeving.
20170706173334_IMG_3527
Na een mooie wandeling een prachtig uitzicht bij Tirandentes.

Het volgende goud stadje is Ouru Preto, zwart goud, de grootste stad tijdens de goudkoorts. Na een schitterende rit door de heuvelachtige bossen komen we in de stad. Sommige straten gaan stijl omhoog en als we wat verdwaald zijn is het lastige omdraaien, gelukkig is het nog licht en met wat moeite vinden we onze slaapplaats (een smoezelig studenten huis). De bewoners spreken weinig Engels en wij nog steeds geen Portugees dus erg goede gesprekken hebben we niet. Het is toch wel erg jammer als je op reis bent en je amper met de locals kunt praten, je mist dan toch het contact om je reis nog interessanter te maken.

20170708195406_IMG_3649

20170708195348_IMG_3648

In Ouru Preto stoppen we met de Estrada Real, deze gaat nog 800km naar het noorden, maar de weg is niet zo geniaal als de Chileense Carretera Austral en dus gaan wij richting het westen. Het doel is Bonito, wat mooi betekent, en ligt op slechts 1600km rijden van Ouro Preto. Volgens de reisgidsen die we hebben zit er niets interessants tussen en dus zien we wel wat we tegenkomen. Het eerste wat we tegenkomen is een camping in een natuurpark, Serra da Canastra. Uit een licht glooiend landschap rijst een hoog plateau met mooie bossen eromheen. We verblijven er 2 nachten en houden ons voornamelijk bezig met wandelen en het spotten van toekans, die het makkelijkst te vinden zijn als ze gaan knorren.

20170711165718_IMG_3678
Na de waterval een lange hete wandeling naar boven..
20170711233154_IMG_3718
Na een dag wandelen lekker bunkeren bij het vuur (met alle deuren en ramen open)

Na het mooie park laten we al snel de heuvels achter ons en wordt het een licht glooiend landschap en kruipt de temperatuur langzaam omhoog. Na twee dagen komen we in Sao Jose do Rio Preto, een veel grotere stad dan we hadden verwacht. We verblijven in een rustig yoga hostel waar de eigenaren weer super aardig zijn. Ze hebben sinds twee dagen drie kittens, dus Fleur is sowieso groot fan. De eerste avond mogen we gratis een yogales volgen, de eigenaresse is zelfs zo aardig om naast de yogaleraar te zitten en alles voor ons te vertalen! De volgende dag helpt ze ons ook nog bij de motor garage met vertalen, geweldig.

IMG_20170802_190849
Onze Hondjes waren in goede handen

Na Soa José hebben we twee lange warme dagen naar Campo Grande, de temperatuur tikt de 35 aan en daarbij is het hier kurkdroog. In dit gebied worden vooral bomen gekweekt/verbouwd, er rijden dan ook ontelbaar veel lange stinkende vrachtauto’s met omgekapte bomen, veel toekans zijn er helaas niet meer te spotten. De wind draait plotseling en komt nu uit het koude Patagonië. Dit betekent dat de temperatuur in een dag van 30 naar 10 graden gaat. Na een ijskoude rit op de motor komen we aan in de Pantanal. De Pantanal is een gebied ter grote van Verenigd Koninkrijk welke elk jaar voor een paar maanden door overstromingen onder water staat, dit maakt het een mooi natuurgebied voor vogels en andere dieren. Ook worden er in dit gebied ongeveer 4 miljoen koeien gehouden waarvan wij er een paar duizend moeten doorkruisen die door Gaucho’s over de weg worden geleid, die beesten zijn gigantisch en hebben flinke horens!

Er komen jaarlijks 100 duizenden toeristen, sinds lange tijd komen we ook weer Nederlanders en Belgen tegen. De tweede camping waar we overnachten hebben we weer voor onszelf, hier kunnen we rustig de dieren spotten langs de rivier. De eerste ochtend zien we zelfs een apen familie in de boom, wow!

20170802_124845
Capibari!

20170802_12454520170802_124315

Vanaf de Pantanal is het een dag rijden naar Bonito. De camping hier is ook zo goed als leeg maar alle tours die je in de buurt kunt doen zijn zo goed als uitverkocht ondanks de hoge prijzen. Bonito staat vooral bekend om zijn heldere rivieren. Wij gaan dan ook floaten op de Rio Sucuri, met snorkel en wetsuit hoef je verder niets te doen.

Sports Camera

Nog beter dan het floaten is een bezoekje aan de Buraca das Araras, een sinkhole  van 500 meter breed en 100 meter diep, waar vele grote rode ara’s zich hebben genesteld. Onbeschrijfelijk mooi en gaaf om die grote papegaaien te zien dartelen door de lucht.

20170802_16455120170802_164931

Nóg net iets leuker was de laatste excursie, normaal doen we niet veel excursies, is het snorkelen in Lagoa Misteriosa. Een meertje midden in het bos waarvan men niet weet hoe diep het is en waar je ongeveer 40 meter de diepte in kunt kijken. Onze gids is ooit tot 50 meter diep gedoken, freediving dus zonder gasflessen, wij komen tot een meter of 4. Met gasflessen is men tot op 220 meter diepte gekomen en was de bodem nog niet in zicht..

Na deze gave dagen in Bonito rijden we naar de laatste bestemming voor ons in Brazilië. Het landschap veranderd van bosrijk naar landbouw, drie dagen lang zien we voornamelijk graan, mais en soja. Maar uiteindelijk komen we aan bij de Iguazú watervallen! Ondanks de gigantische drukte een indrukwekkende plek om onze tijd in Brazilië af te sluiten.

20170802_16573120170802_165922

Voordat we op reis gingen waren we niet van plan om naar Brazilië te gaan, veels te groot, gevaarlijk en een moeilijke taal. Nu, na 9 weken in Brazilië geweest te zijn, is het ons favoriete land tot nu toe in Zuid Amerika. Het is een prachtig land met ontzettend aardige en gastvrije mensen. Het eten is er veel lekkerder en diverser dan in Argentinië en het ontbijt is vaak uitstekend met vers fruit en heerlijke koffie. Er zijn natuurlijk ook minder mooie kanten aan Brazilië, het voornaamste is natuurlijk de veiligheid. Je moet continue op je hoede zijn en je moet altijd rekening houden met wat wel en niet veilig is. Verder hebben ze in veel tankstations en kleine eettentjes alleen gezoete koffie, in de heerlijke koffie gieten ze alvast een halve liter zoetstof en nóg scheppen de Brazilianen er dan een paar schepjes suiker bij, overgewicht komt dan ook veel voor.

Het volgende land dat we aandoen is het minst bezochte land van Zuid – Amerika en wij weten er ook de ballen van .. Chau!

Extra foto´s

IMG_20170707_132627973_HDR
Bekende standbeelden .. maar die PALMBOOM was gi-gan-tisch!
IMG_20170802_191047
Typisch 5 euro kostende lunch: rijst, bonen en vlees.

IMG_20170716_193744643IMG_20170720_120908837_HDR

20170802_165245
Deze ara´s kunnen wel 60 jaar worden en blijven 57 jaar samen .. misschien dat ze daarom zo luid tegen elkaar schreeuwen.
20170724143514_IMG_4214
Onbrandbare boom!
20170722162128_IMG_4088
Een ware Roadrunner bij de tent .. miep miep

20170721012428_IMG_405320170717220811_IMG_374820170801_10472820170801_10501620170801_10531420170720112751_IMG_384620170801_11482420170710205001_IMG_365720170711225406_IMG_371320170708175558_IMG_3622

20170706204152_IMG_3561
Fleur heeft weer een leuk auto´tje gevonden
Advertenties