Na het genieten van wijn, zon en lekker eten in Mendoza vertrekken we richting Buenos Aires. De snelste weg is via een vlakte van 1000km, die slaan we dus even over. We hebben gehoord van een mooie route via Córdoba, minder vlaktes en meer bergen. Als we wegrijden uit Mendoza zien we de eerste 40km voornamelijk sloppenwijken, we proberen zo min mogelijk te stoppen. Tegen de avond komen we aan bij een mooi woestijn achtig natuurpark. Bij de ingang hangt een poster met alle gevaarlijke dieren die er leven. Er zitten 3 soorten giftige slangen, 2 soorten schorpioenen en een aantal soorten harige spinnen.

We liggen die avond vanzelfsprekend erg vroeg in de tent, kruipende, harige, giftige beestjes hebben we niets mee. Uiteindelijk zien we niet veel meer dan een Mara, een heel groot konijn achtig, en een bedelend vosje op de parkeerplaats, en verder natuurlijk het mooie park. Er is een wandeling te doen met gids naar een pootafdruk van een dinosaurus, die slaan we over, maar de rest van het park is ook gaaf.

We rijden verder richting Córdoba en komen onderweg mooie en uitdagende wegen tegen. De eerste weg is schitterend en nog goed te doen op de motor. Onderweg eten we de lekkerste quiche van de reis. Naast dat we met de motor Zuid Amerika ontdekken, proberen we natuurlijk ook zo veel mogelijk lekkere lokale gerechten uit. Dit is in Argentinië​ nog niet zo makkelijk, ze eten hier voornamelijk pizza met veel kaas, empanada’s met veel kaas, veel vlees (ook geregeld met een berg kaas) en alles met zo veel mogelijk zout. De vegetarische quiche gaat er dan ook in als zoete koek.

De tweede mooie route van de dag is een stuk pittiger dan de eerste. De weg is een oude route waar al een jaar of 100 niks meer aan gedaan is, sterker nog het lijkt wel alsof ze hebben geprobeerd de weg zo slecht mogelijk te maken. De weg lijkt meer op een droge rivierbedding bestaande uit los zand, kraters, grote losse stenen en gaat vaak steil naar beneden. Fleur heeft dit van dichtbij geïnspecteerd, twee keer. Van het uitzicht hebben we niet kunnen genieten, we moeten continue naar de grond turen om te zien welk onheil ons te wachten staat. We zijn beiden wel in voor avontuur, maar dit gaat voor ons een stapje te ver.

In de avondschemering komen we uitgeput aan in Córdoba en rijden we naar ons hostel. Het heeft een 9 gescoord op Hostelworld dus we verwachten er veel van. De host is een aardige vent en wijst ons de weg naar een parkeergarage, de motor op de straat parkeren in een grote stad doen we liever niet. Het hostel is erg gezellig met voornamelijk Franse backpackers. Één van de Fransen wil na zijn reizen in Nederland gaan wonen, in Utrecht nog wel, voornamelijk omdat hij het fietsen door de stad zo leuk vind. Córdoba zelf is een aardige stad met voornamelijk veel ijswinkels, we wandelen uren door de stad en eten veel ijsjes. De bolletjes ijs zijn hier gigantisch, net als veel mensen die de ijsjes eten. Het hostel daarentegen is erg klein, wij slapen met 6 man op 15m2 zonder ruimte voor onze spullen. Er is ruimte voor 40 man in het hostel, waarvoor er 2 douches en 3 wc’s beschikbaar zijn en geen van de deuren kan op slot. We hebben dit in een review online gezet en kregen van de aardige eigenaar het volgende antwoord: miserable!

Eerder deze week zijn we geskimmed. Dat wil zeggen dat er een stel raddraaiers onze pas hebben gekopieerd, onze pincode hebben afgekeken en in Miami 600 euro hebben gepind. We hebben direct de pas geblokkeerd en de Triodos bank gebeld. Gelukkig krijgen we het geld terug van Triodos omdat we er snel bij waren. Helaas vergeten we (lees Maarten) niet veel later de andere pas bij het pinapparaat en zijn we binnen een week 2 pasjes kwijt. Gelukkig vliegt Fleur binnenkort terug naar Nederland voor de bruiloft van haar broer en kan de nieuwe pasjes mee terug nemen (bedankt Pa Altorf en de Bladjes!).

Via Alta Gracia, het dorp waar Ché Guevara is opgegroeid, rijden we weer richting Buenos Aires (BA). We hebben een Airbnb appartement gehuurd in BA waar we over een paar dagen in kunnen. We verblijven nog een paar dagen met mooi weer op een gigantische camping waar we vanzelfsprekend weer de enige gasten zijn.

 Ook hier worden we vergezeld door een stel honden. Volgens ons krijgen ze niets te eten en we kopen een zak hondenvoer voor ze. Één van de honden loopt zelfs mee het dorp in, wacht rustig buiten het restaurant en loopt gezellig weer mee terug. Als we 3 dagen later de camping verlaten rent hondje nog zeker 100 meter achter ons aan en kijkt ons sipjes na, zijn enige vriendjes verlaten hem.

Die dag rijden we naar Buenos Aires, een gigantische stad met 12 miljoen inwoners. Na een uur rijden in de stad zijn we bij het appartement, onze verblijfplaats voor een volle maand. We willen graag ons Spaans verbeteren en BA wat beter leren kennen. Het appartement is van alle luxe voorzien: een bed, een bad, een keuken, een wasmachine, een balkon, drie verschillende apparaten om koffie te zetten en zelfs een dakterras! Het is erg fijn om na meer dan 3 maanden rondreizen weer een eigen stekkie te hebben en een soort van normaal ritme.

Elke ochtend moeten we vroeg op om naar school te gaan, dat is lang geleden! We pakken de metro voor 3 haltes en moeten ons dagelijks uit de metro zien te wurmen. Het openbaar vervoer in BA is prima en lekker goedkoop. Je moet alleen uitkijken dat je niet in een slecht stuk van de stad uitstapt. We hebben elke dag 4 uur les in een klasje met 3 tot 6 personen, De lerares is erg vriendelijk en spreekt rustig en duidelijk Spaans, niet dat gebrabbel van de andere Argentijnen. In de pauze halen we vaak empañadas bij de PinPun, al snel beginnen ze ons Gringo’s the herkennen. 

Na de les gaan we bij goed weer de stad in, er zijn zoveel buurten en bezienswaardigheden dat we dit makkelijk een maand volhouden. San Telmo is een meer toeristische buurt waar er geregeld op straat een stel de tango aan het dansen is. Boca is een buurt met de gelijknamige voetbal club en een rijk gekleurd toeristisch straatje.

Verder is Boca voor toeristen best gevaarlijk en moet je er niet zomaar een wandeling gaan doen, al helemaal niet in het donker, de kans dat je dan zonder portemonnee en telefoon naar huis moet is bijna 100%. Verder is er nog de buurt Porto Madero welke rond de oude haven ligt, een vrij nieuwe en dure wijk. De wijk waar wij verblijven is Palermo. Een super hippe, leuke en gezellige wijk met veel barretjes, restaurantjes en disco’s. De eerste bar waar we belanden wordt direct onze stamkroeg, er is happy hour van 5 tot 10 en ze hebben er IPA op de tap!

Buenos Aires is een dure stad dus zo’n riant happy hour wordt zeer gewaardeerd. Het leuke aan BA is dat het altijd levendig is, de hele dag door is er wel ergens iets te beleven. In het weekend zitten de restaurants nog om 11 uur vol en gaat het uitgaansleven door tot .. geen idee .. wij houden het om 4 uur voor gezien.

Naast Spaanse les is Spanglish ook een leuke manier van Spaans leren. Op een Spanglish avond komen Porteños, inwoners van BA, hun Engels oefenen en buitenlandse mensen komen hun Spaans oefenen. Daarnaast lijkt het ook op een makkelijke manier om mensen te leren kennen voor voornamelijk Argentijnse mannen. Bij binnenkomst krijg je een vlaggetje opgeprikt van je land, de meeste mensen hebben geen idee wat een rood wit blauwe vlag betekent, erg jammer. Op 1 van de Spanglish avonden ontmoeten we nog wat mensen waar we later ook nog mee afspreken. Fernando en Aldana, 2 Argentijnen die samen een wereldreis willen gaan maken, en Sergei, de Rus die al in geen 7 jaar in Rusland is geweest en online werkt vanuit allerlei vakantie bestemmingen!

Er zijn ook minder leuke dingen aan het reizen. Zo missen we bijvoorbeeld het Altorf familie weekendje welke Oma heeft georganiseerd, op de foto’s ziet het er erg gezellig uit. Ook mist Maarten de bruiloft van de broer van Fleur, Fleur vliegt wel naar Ierland en laat Maarten een week alleen achter in de grote stad. Gelukkig komt ze terug met een AH tas vol eten: hagelslag, sambal, chocola, boemboe voor nasi, stroopwafels, etc. 

Verder hebben de motoren een beurt gekregen, wonder boven wonder was er niets aan vervanging toe na 9500km. Het rijden naar de garage bezorgt ons wel wat stress. Alle verkeersregels kun je hier vergeten, het is gas geven en overleven!

Buenos Aires is een fantastische stad waar we makkelijk een tijd zouden kunnen wonen, maar het avontuur gaat verder, en wel naar Uruguay, of zoals ze zelf zeggen Uruguasch!

Hieronder nog wat extra foto’s 




Advertenties