Na een fantastische ervaring in Torres del Paines zijn we met de bus weer teruggekeerd naar Rio Gallegos, een plek waar we niet bepaald een fantastisch gevoel over hebben. De motoren staan er na een week gelukkig nog puik bij en we zetten voor de tweede keer deze reis koers naar El Chalten en El Calafate. Het weer is gelukkig dit keer wel goed gezind en we komen in het toeristische Calafate aan. Dit dorpje is om een reden toeristisch, namelijk om de machtige gletsjer Perito Moreno. Geen nood als je hier nog nooit van hebt gehoord, een paar weken geleden hadden wij dit namelijk ook nog niet. Maar goed zo gaat dat met reizen. Je krijgt van een andere reiziger een tip en dat wordt dan later je koers. Perito Moreno eindigt in een muur van ijs, waar het ijs 60-70 meter dik/hoog is en 5km breed. Per dag schuift de ijsmassa 1 tot 2 meter verder, wat voor de toeschouwer een spektakel show betekent met ijsbrokken, te grote van auto’s, die op het water ter pletter breken. We lopen er 4 uur rond en kunnen de gletsjer van alle kanten bekijken. Een waar hoogtepunt van onze reis!

Na Perito Moreno gaan we richting het zeer jonge dorpje El Chalten, ongeveer 30 jaar geleden gesticht om de grens met Chili te versterken. Op de meeste landkaarten is hier geen grens getekend maar een groot vierkant wat nog betwist gebied is. Iedereen die hierheen reist in de zomer komt er om te wandelen, de rest van het jaar is het dorp gesloten en zo goed als niet begaanbaar. De weg erheen gaat via een soort maanlandschap met zo af en toe een gletsjer in de verte. Als we aankomen is het redelijk weer maar de bergtoppen verschuilen zich als gewoonlijk achter dikke wolken, het kan hier zomers rustig sneeuwen. We spraken eerder in de week een Belgisch stel welke hier 3 dagen hebben gewacht om de berg Fitz Roy te zien helaas zonder resultaat. Wij willen hier 2 dagen lopen en hebben weer al het geluk aan onze zijde, het is 2 dagen stralend weer. De eerste dag lopen we vrij plat door bossen en komen uiteindelijk bij een bergmeer waarin stukken van een gletsjer in afbrokkelen. Ook staan we nog te genieten van het uitzicht op de berg Fitz Roy, dat dachten wij in ieder geval.

Fitz Roy?

Dag 2 lopen we daadwerkelijk bergopwaarts richting Fitz Roy, deze is nog magistraler dan de berg van de vorige dag. We zijn niet zo goed voorbereid als andere wandelaars, zoals een Frans Canadees die zonder zijn gezin hier een week heeft rondgelopen of 2 Nederlanders die vanaf hier in een paar dagen naar Chili gaan wandelen!

Fitz Roy!
Fleur, met spin in der helm, en Fitz Roy!

Na de mooie dagen in El Chalten rijden we weer richting Gobernador Gregores, een favorietje van Fleur. Onderweg rijden we ook de 70 kilometer onverharde weg welke 2 weken terug was afgesloten, gelukkig is het nu wel mooi weer maar we kunnen voorstellen wat voor modderpoel het hier geweest moet zijn. We willen kamperen maar worden op de camping geweigerd omdat het is afgehuurd door een grote groep ..  motorrijders, dan maar weer naar hetzelfde apartement als de vorige keer. 

Veel lange afstand reizigers hebben hun eigen stickers.

De dagen die volgen zijn niet zo interessant, we kijken uit om niet meer rechtdoor over een vlakte te hoeven rijden. We komen na een paar dagen in het mooie Esquel aan, er zijn heuvels, het is groen en er staat geen straffe wind. Ook de camping ziet er goed uit .. totdat we gaan koken en we overal kleine beestjes zien. Afdrukken zijn nog te zien op de broek van Fleur, ze heeft er een stuk of 100 verplet toen ze op een bankje ging zitten. Bij de volgende camping, in een schitterend nationaal park, staat het vol met rijpe appelbomen. Heel mooi en lekker maar de appels op de grond trekken nogal wat wespen aan, deze wespen vinden de hars op onze motoren ook erg aantrekkelijk. Bij het wegrijden zitten er zeker 20 op elke motor te smikkelen van de hars, helemaal ingepakt bestijgen we de motoren en rijden snel weg. De volgende stop is een camping in het oude hippie dorpje El Bolson. Ook hier krijgen we op de camping weer te maken met kleine irritante wezentjes, ze vliegen en rennen over de camping achter een bal aan en krijsen de hele dag door. Gelukkig is het mooi weer en wandelen we stevig de berg op om van de zon en het uitzicht te genieten.

In Bariloche kiezen we voor de verandering voor een hostel, gezien we buiten het hoogseizoen reizen krijgen we korting en is het lekker rustig! Wat ook weer een nadeel is want we komen nog maar weinig reizigers tegen. De meeste Argentijnen zijn erg aardig maar ons Spaans is nog belabberd en hun Engels vaak krakkemikkig, veel goede gesprekken voeren zit er niet echt in. Bariloche is een wintersport en zomersport dorp, wij zitten er tussenin, geen sneeuw maar ook geen 25 graden en zonneschijn. Één dagje gaan we wandelen in het skigebied en 1 dag trekken we uit om een buspasje te bemachtigen, een druk programma dus. Met de skilift gaan we naar boven om aan onze wandeltocht te beginnen. Boven aangekomen waait het ongelofelijk hard en moeten wij (lees Fleur) ons goed vasthouden om niet van de berg af te wapperen, in plaats van 20km wandelen houden we het bij 8km.

Uitzicht vanaf een berg bij Bariloche

Op een avond in een kroeg spreken we een stel Belgen die 3 weken door Argentinië reizen. Ze geven ons als tip om de 7 meren route te rijden, die begint in Bariloche en schijnt schitterend te zijn, ook hier hadden we nog nooit van gehoord. Het is ook bijna onmogelijk en ook niet avontuurlijk om alles van tevoren uit te zoeken. De 7 meren route is inderdaad schitterend, geen idee of het er 7 waren want het regent de hele dag. De dagen hierna staan in het teken van warm en droog weer opzoeken in het noorden. We rijden weer over eindeloze vlaktes met wind en regen. Als dieptepunt komen we in wéér een troosteloos dorpje. De gemeente camping is vervallen en verlaten en er hangen donkere wolken boven. Er is geen restaurant of winkel te vinden en dus dineren we onder een afdakje instant-rijst-smurrie met knakworsten terwijl het met bakken uit de hemel komt vallen. Één voordeel aan een dieptepunt is dat het alleen maar beter kan gaan. Beetje bij beetje gaat de temperatuur omhoog en komen we in mooier en droger gebied, op naar Mendoza.

Fleur in gesprek met mede-avonturier
Op campings worden we vaak vergezeld door katten en honden

Na een zeer lange en vermoeiende dag komen we aan in Mendoza, de camping blijkt waardeloos te zijn en dus gaan we op zoek naar iets anders. We rijden in het donker naar een tot hostel en restaurant omgebouwde wijn boerderij, in de ochtend blijkt het een waar pareltje te zijn.

De eigenaren komen uit Italië en zijn ontzettend vriendelijk én kunnen lekker koken. Men komt uit alle windstreken om hier in Mendoza wijn te proeven en te genieten van de omgeving. Wij huren een stel fietsen en gaan op pad naar 1 van de vele wijnboerderijen in de omgeving.

Proeverij van 3 wijn pp

Fleur voelde zich niet optimaal waardoor Maarten zijn best moet doen om de wijn op te krijgen, vooral de rode wijn vond Maarten lekker. Bij het diner in het hotel ook nog onze gekochte wijn geprobeerd, het is een goede dag. Na het eten snel ons Champagne vat in! Ja, onze kamer is een oud Champagne vat. De volgende dag zijn we de verplichte verzekering voor de motoren gaan regelen. Alles loopt op rolletjes totdat we moeten betalen,  dit moeten we bij een RapiPago doen. Dat blijkt een kantoortje te zijn waar Argentijnen zo’n beetje al hun rekeningen betalen, de huur, electra, etc. Erg rapido gaat het niet want de rij staat tot buiten. Ook kun je hier niet met pin betalen. Er lopen dus mensen met grote sommen geld op straat om de rekeningen te betalen. Niet lang na het betalen van de verzekering worden we door een ongeruste mevrouw aangesproken omdat we blijkbaarniet in een goede wijk lopen. Ze is zo vriendelijk om ons op de juiste bus naar het hotel te zetten met behulp van haar Duitse man die we via de telefoon als vertaler spreker. De bussen hebben allemaal hetzelfde nummer, maar de bus stopt zowaar recht voor de deur van het hotel. Weer een dag veilig afgesloten! We gaan nu richting Buenos Aires, om daar vervolgens een maand te verblijven. 

Nog wat extra fotootjes voor de liefhebber. 

El Chalten als het donker is.
Deze kat at binnen 3 tellen een aardappel op!

Skigebied Bariloche

Vreemde vogel
Waar is Fleur?
Natuurlijke tandenstokers!
Door de zandbak geweest
Champagne vat

Advertenties